یکی از محبوب ترین و جمع آوری شده گل های داخلی لیتوپس است که به آن "سنگ زنده" یا "گل سنگی" نیز می گویند. نام این ساکولنت ها از یونان باستان lithos (λίθος - سنگ) و ops (ὄψ - صورت) به دلیل رنگ طبیعی است که آنها را با طبیعت بی جان در مناطق بی آب طبیعی آنها ادغام می کند. و در این سیاره فقط در آفریقا - نامیبیا ، آفریقای جنوبی ، مناطق مرزی کوچک بوتسوانا و به احتمال زیاد آنگولا وجود دارد. تاکنون حدود هزار جمعیت لیتوپس پیدا شده است. هر یک از آنها در مناطق خشک و علفی ، سبز یا کاملاً سنگلاخی مساحت کمی را اشغال می کنند. آنها می توانند در جایی وجود داشته باشند که گیاه دیگری زنده نماند ، و به لطف شکل خاص تقلید ، مورد توجه و محافظت قرار نمی گیرند. لیتوپ های مختلف در مکان های مختلفی قرار دارند ، معمولاً با نوع خاصی از سازندهای سنگ سازگار هستند ، اما در محیط طبیعی فقط در این گروه ها و در هیچ جای دیگر وجود ندارند. در آنجا مقدار بارش سالانه از 700 میلی متر تا 0 میلی متر و دما از بسیار کم تا متوسط ​​تا بسیار زیاد متغیر است. بیشتر lithops به باران تابستان یا زمستان و برخی فقط به شبنم برای رطوبت اعتماد می کنند.





اولین توصیف این ساکولنت ها در سال 1811 انجام شد. از گیاه شناس و کاوشگر آفریقای جنوبی ویلیام جان بورچل ، که به طور تصادفی با بلند کردن "سنگی با شکل جالب" از زمین آنها را کشف کرد. با گذشت سالها ، گونه های مختلف همچنان در مکان های مختلف یافت می شوند ، اما برای مدت زمان طولانی نمی توان آنها را در یک مخرج مشترک قرار داد. نمایندگان جدید لیتوپس هنوز هم امروزه یافت می شوند - گاهی اوقات در مکان های منزوی و گاهی در مناطق پرجمعیت. با این حال ، استتار استثنایی آنها اغلب آنها را مورد توجه قرار نمی دهد.
فروش آنها به صورت بذر یا گیاه در فروشگاه ها یا اینترنت آنها را به گلهای داخلی و منحصر به فرد تبدیل می کند. رشد آنها نسبتاً آسان است - به خاک خشک و ماسه ای ، آفتاب زیاد و آب نامحسوس کمی نیاز دارند.

محیط خاک که در آن لیتوپس پرورش داده می شود ، نباید هیچ گونه رطوبت را حفظ کند ، زیرا جذب آن باعث تورم و پوسته آنها می شود. قرار گرفتن در معرض نور شدید خورشید باعث روشنایی آنها با پوسته ای مقاوم و مقاوم در برابر پوسیدگی می شود ، اگرچه آبیاری بیش از حد همچنان تهدیدی مهلک است. هر گیاه جداگانه از یک جفت برگ تقریباً متصل به هم تشکیل شده است که بیشتر آنها در زیر زمین باقی می مانند. قسمت فوقانی آنها شفاف است و اجازه می دهد نور به برگها وارد شود و از فتوسنتز اطمینان حاصل کند. بنابراین ، کمبود نور کافی می تواند به اندازه وجود آب مضر باشد. از طرف دیگر ، اگرچه در شرایط طبیعی لیتوپس در برابر دمای بسیار بالا مقاوم است ، اما وقتی در گلدان رشد کرد نباید بیش از حد گرم شود ، زیرا خنک سازی طبیعی خاک تقریباً غیرممکن است. برخلاف بسیاری از گونه های دیگر ، "گل های سنگی" در ماه های گرم استراحت می کنند ، که بیشتر آنها در زمستان رشد می کنند. شکاف بین برگها شامل مریستم (بافت تشکیل دهنده) است و از آنجا گلها و برگهای جدید ظاهر می شود.

0سهام